Antalya’da tıbben kesin tedavisi bulunmayan ölümcül SSPE (Subakut Sklerozan Panensefalit) hastalığına 8 yıl önce üniversite 2. sınıf öğrencisiyken yakalanan 28 yaşındaki Halil Özçelik, yatağa mahkum bir şekilde yaşam savaşı veriyor. Yaklaşık 5 yıldır göz kapaklarını kırpamayan ve bu sebepten ötürü de gözleri adeta kan çanağına dönen genç adam, annesinin her ‘oğlum’ diyerek gösterdiği ilgi sonrası gözyaşı döküyor.

Antalya’da yaşayan İbrahim-Gülsüm Özçelik çiftinin 3 çocuğundan en büyükleri Halil Özçelik (28), 2012 yılında İstanbul Teknik Üniversitesi (İTÜ) Konservatuar bölümü 2. sınıf öğrencisiyken, sağ gözünde görme bozukluğu yaşamaya başladı. İlk etapta kendisine Behçet Hastalığı teşhisi konulan Öztürk, denge ve konuşma bozukluğu yaşadıktan sonra okulu bırakıp Antalya’daki ailesinin yanına döndü. Burada hastalığı daha da ağırlaşan Öztürk’e SSPE (Subakut Sklerozan Panensefalit) Hastalığı teşhisi konuldu. 2014 yılında iki gözünü birden kaybeden Öztürk, ardından konuşma, yemek yeme ve hareket fonksiyonlarını tamamen kaybetti. Özçelik ailesi, hastalığın tıbben kesin tedavisi bulunmadığını öğrenince adeta yıkıldı. Hastalığından dolayı yaklaşık 5 yıldır göz kapaklarını kırpamayan yüzde 100 engelli genç adam ise yatağa mahkum bir şekilde ölümcül olarak bilinen hastalıkla pençeleşiyor.

“İKİ GÖZÜM BİRDEN GÖRMÜYOR ANNE”

Oğlunun hastalığa yakalanmasının ardından 2014 yılında 6 ay süreliğine iyileştiğini anlatan anne Gülsüm Özçelik, “Birlikte yürüyerek terapi merkezine, sinemaya gidebiliyorduk. O yıl, kardeşiyle birlikte puzzle oynarken ‘iki gözüm birden görmüyor anne’ dedi. Ardından göz doktoruna götürdüm, ‘gözlerinde sorun yok, beyinden görme merkezi etkilenmiş’ dendi. 2014 yılından bu yana gözlerini hiç kırpmadı. Hep açık olduğu için gözleri kanlanıyor. En son gittiğimiz doktor, ‘beyindeki virüs neyse o virüs artmış ve ilaç veremem’ dedi. 2 yıldır ilaç kullanamıyoruz. SSPE hastalığının tedavisi yok” dedi.

“DANS OKULU AÇMAK İSTİYORDU”

Oğlunun hayalinin dans eğitmeni olduğunu belirten Özçelik, “İlk önce İngilizce ve fizik bölümü okudu. ‘Ben müziksiz yapamayacağım’ deyip bizden habersiz sınavlara girmiş. İTÜ’yü kazandı. 300 kişide 4’üncü oldu. Dans okulu açmak istiyordu, Latin dansları, salsalar yapıyordu. Aynı zamanda 4 tane enstrüman çalıyordu. Güzel hayalleri vardı. Ben onun yeniden sağlığına kavuşmasını istiyorum. Oğlum hayat doluydu. Hayata çok güzel bakan, cıvıl cıvıl bir çocuktu” diye konuştu.

5 yıldır gözlerini kırpamıyor, adeta kan ağlıyor

“SESSİZCE ‘ANNE’ DEMESİ BİLE YETİYOR”
Asla umudunu kaybetmediğini dile getiren acılı anne, sözlerine şöyle devam etti:

“Onun bana sessizce ‘anne’ demesi bile yetiyor. Umudumu kaybetmedim. Rabbimden umut kesilmez. Tekrar iyi olacağına inanıyorum. Hiçbir zaman ölümü aklıma gelmedi. İlk hastalığında da aynı duygular içerisindeydim. Sonuçta hepimizin sonu ölüm ama şu anda hiç öyle bir şey düşünmüyorum. Ben onun iyi olacağına inanıyorum. Bu belki de annelik içgüdüsü. Arkadaşları hiç bırakmadı onu. Hala arayıp soran arkadaşları var. İstanbul’dan Latin dans hocaları gelip ziyaret etti. 2015 yılında arkadaşları yine Halil için gece düzenledi. Oğlumla gerçekten gurur duyuyorum. Arkadaşlarına çok güzel anılar bırakmış.”

Özçelik, oğlunu tamamen doğal yiyeceklerle beslediğini de sözlerine ekleyip, medikal malzemeler ve gıda konusunda destek beklediğini söyledi.

The post 5 yıldır gözlerini kırpamıyor, adeta kan ağlıyor! appeared first on Kadınlar Sitesi.

Hayatın ne kadar önemli olduğunu anlayamadan kanser teşhisi koyuldu. Herkesin yapması gereken şey ölmeden önce dünyaya bir şeyler katmış olmak. Ben hayatımı çok boş geçirdim. Kendimden sonrakilere katkı sağlayacak bir şey bırakmadım dünyaya. Hayatımı dolu dolu yaşayamadım.

Önceleri aklımı kurcalayan bir sürü şey vardı. Ne kadar ömrüm kaldığını öğrenince, hayatı çok ciddiye almaya başladım. Sizlere naçizane tavsiyelerim olacak. Okuyanlar ve beni tanıyanlar az sonra söyleyeceklerimi mirasım olarak kabul etsin:

Sevmediğiniz işte çalışmayın. Sevmediğiniz bir işte başarılı olamazsınız. Sabır, tutku ve bağlılık sevdiğiniz işi yaptığınızda ortaya çıkacak şeyler.

Başkalarının ne düşündüğünü bu kadar önemsemeniz aptallık. Korku sizi zayıflatır ve kör eder. Korkmaya devam ederseniz, korkunuz sizi her geçen gün daha da kötü bir yolda sevk edecektir. Kendinizi dinleyin. Bazıları size ‘deli’ diyebilir. Ancak bazıları da ‘efsane’.

Hayatınızın kontrolünü elinize alın. Sorumluluk almayı öğrenin. Kötü alışkanlıklarınızdan kurtulup daha sağlıklı bir yaşam sürdürün. Sizi eğlendirecek bir hobi bulun. İşlerinizi ertelemeyin. Hayatınız sizin verdiğiniz kararlarla şekillensin, başkalarının değil.

Etrafınızdaki insanların değerini bilin. Aileniz ve arkadaşlarınız karşılıksız sevginin en büyük kaynaklarıdır. Kaynaklarınızı düzgün değerlendirin. Böylesine önemli konularda basit açıklamalar yapmak biraz zor. Umarım ki birileri size zamanın ne kadar önemli olduğunu öğretmiştir ve siz de dersinizi layıkıyla öğrenmişsinizdir.

Üzgün değilim. Çünkü kalan sayılı günlerimde hayatın önemini daha iyi anladım. İleride yapılacak teknolojik icatları ve buluşları göremeyeceğim için üzülüyorum sadece. Umarım Suriye ve Ukrayna’daki savaşlar da sona erer bir an önce.

Ölmeden önce sağlığımız için o kadar endişeleniyoruz ki… Bir an için vücutlarımızın aslında birer kutu gibi olduklarını unutuyoruz. Bu kutuların içinde duygularımız, düşüncelerimiz, karakterimiz ve inançlarımız var. Kutunun içinde dünyayı değiştirecek hiçbir şey yoksa, kutunun bir önemi de kalmıyor. Herkesin bir şeyleri değiştirecek gücü olduğuna inanıyorum ancak bunun farkına varmak mesele.

Dünyaya izinizi bırakın. Sizin için ne temsil ettiğini bilmesem de anlamlı bir hayat yaşayın. Hayatı dolu dolu yaşayın. Evren her şeyin mümkün olduğu harika bir yaşam alanı. Maalesef tadını sonsuza dek çıkartamıyoruz. Hayatlarımız, uzaya doğru uçan birer baloncuk. Nereye gideceğimizi nasıl gideceğimizi bilmeden yol alıyoruz. Hala yaşıyorken hayatın tadını çıkarın. Gülün. Eğlenin!

Teşekkürler!

Siz de 24 yaşındaki gencin son sözlerinden etkilendiyseniz yazıyı paylaşmayı unutmayın.

The post 24 Yaşındaki Kanser Hastası Adamın Hayata Dair Önerileri Sizi Göz Yaşlarına Boğacak. appeared first on Kadınlar Sitesi.

Marie Curie, 1898 yılında radyumu keşfetti ve onu ‘Benim güzel radyumum’ diye adlandırdı.Yeni keşfedilen bu element o kadar güçlüydü ki bir insanın dokularını saniyeler içinde mahvedebilirdi. The Spectator’da belirtilenlere göre radyum daha o zamanlar savaşlarda kansere karşı günlük hayatta ise ateş, kabızlık ve gut hastalığına karşı kullanılmış.

İnsanlar radyumun insan hayatını uzattığına inanıyorlardı. Radyum spaları hızla açıldı ve radyumlu sular tonik olarak satılmaya başlandı. Ancak radyum o zamanlar pahalı olduğundan böyle lükslere sadece zenginler ulaşabiliyordu.

Amelia ‘Mollie’ Maggia, askeriye için karanlıkta kolayca okunabilen saatler üreten bir fabrikada çalışmaya başladığında henüz çok küçüktü.

Radyum sayesinde saatlerin göstergeleri parlatılıyordu. Mollie ve diğer kız arkadaşları, saatlerin numaralarını radyum içeren özel bir boyayla boyuyorlardı. Boyaların kusursuz şekilde uygulanması gerektiğinden genç kızlar boyama esnasında dudaklarını kullanmaya zorunlu bırakıldılar. Ustaları ise genç kızlara bu miktarda radyuma maruz kalmanın sağlığa zararlı olmadığını söyledi. Öte yandan kızlar yaptıkları işin daha önemli olmasından dolayı diğer fabrika işçilerinden üç kat daha fazla maaş alıyorlardı.

Fabrikanın bu kısmında çalışan kızlara ‘Hayalet kızlar’ lakabı takılmıştı. Radyum dudaklarına bulaştığından karanlıkta dudakları parlıyordu. Kızlardan biri saçlarını parlatmak için radyum kullandı. Mollie ise radyumu dişlerini parlatmak için kullanıyordu.

Bu sırada fabrikanın patronu birkaç araştırma şirketine rüşvet vererek radyumun insan sağlığına zararsız olduğuna dair çalışmalar sunmalarını sağladı.

Mollie’nin dişleri bir süre sonra çürümeye başladı.Hemen bir diş hekimine göründü. Ancak dişlerinde gelişme görülmedi. Aksine çenesi çürümeye başladı. Zavallı kızın bir süre sonra çenesi ayrıldı. Vefatının ardından kalçaları bile ikiye ayrıldı.

1922’de Mollie’nin otopsisini gerçekleştiren adli tabip kızlarının frengiden öldüğünü söyledi ve aile bundan çok utandı. Bunun beş yıl ardından kızın mezarı gizli bir şekilde kazıldı ve gerçek öğrenildi.ABD’de genç kızlar birer birer radyasyon nedeniyle hayatlarını kaybetmeye başladılar.Ancak fabrika sahipleri bunu yalanladılar ve araştırma şirketlerine daha fazla para vererek radyumun zararsız olduğunu göstermeye çalıştılar.

1925’te vefat eden bir adamı inceleyen New Jersey’deki Harrison Martland ismindeki bir doktor sonunda gerçeği ortaya çıkardı.Otopsi yapılırken ceset ilginç bir şekilde parlıyordu. Bunun nedeni tabii ki de radyumdu.Yıllar boyunca fabrika sahipleri gerçeği inkâr ettiler.

1938’de ise bir fabrika sahibi genç kızların ölümünden sorumlu tutularak hapis cezasına çarptırıldı. Bunun ardından radyumun zararlı olduğu herkesçe kabul edildi.Fabrikalar bir bir kapatılmaya başlandı ve radyum kullanılan fabrikalarda gereken önlemlerin alınması sağlandı.

Vurdumduymaz fabrika sahiplerinin işledikleri cinayetleri unutturmamak için paylaşmayı ihmal etmeyin.

The post Frengiden Öldüğü Söylendi – 5 Yıl Sonra Mezarı Kazılınca Gerçek Ortaya Çıktı appeared first on Kadınlar Sitesi.

Gönderi çok önemli ve yeni olmayan bir konu hakkında. Okuduktan sonra dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu (DEHB) hakkında daha fazla bilinçleneceksiniz.

Tıpkı sizin gibiyim. Aynı zamanda sizden çok farklıyım.

Sizinle aynı duygulara sahibim ve aynı şeyleri tecrübe ediyorum. Sadece biraz daha fazla. Mutlu olduğumda çok mutlu olurum. Kızgın olduğumda ise aşırı kızgın. Üzüldüğümde ise kalbim çok kırılır.

Birileri canımı acıttığında, dünyam kararır. Birileri bana kucağını açtığında ise, geçmişte ne yaptıklarına bakmadan onlara sıkıca sarılırım.

Her şeyi üzerime alınırım. Sanki etrafımda olan her şey benimle alakalıymış gibi hissederim. Beynimdeki filtreleme fonksiyonu düzgün çalışmıyor. Aklımdan geçenleri direk olarak söylerim.

Söylediklerimi kontrol edemediğimden başıma hep kötü şeyler gelir. İyi ile kötü düşünceyi birbirinden ayırıp ifade edemem.

Kötü bir dinleyici değilim. Ama bazen konsantre olamıyorum. Musluktan akan birkaç damla su, arabanın hızla gitmesi veya bankta oturan bir çifti sizler gibi hemen algılayamam. Bazen dudaklarınızın kıpırdadığını görürüm ama ne kadar denesem de ne demek istediğinizi anlayamam.

Sakın sizi görmezden geldiğimi düşünmeyin. Etrafta odaklandığım farklı farklı o kadar şey var ki tek bir şeye konsantre olamıyorum. Kimsenin konuşmadığı bir sınıfta bile herkesin aklından geçen düşünceleri düşünmeden edemem. Aslında sessiz olan o sınıf benim için çok gürültülüdür.

Bazen anlayamadığım bir şeyi sorarım. Bir süre sonra aynı soruyu tekrardan sorarım ve benden sıkılırsınız.

Hayır, aptal değilim. Sadece verdiğiniz cevap aklımdaki diğer cevapların arasına karışmıştır. Bu yüzden tekrar sorma ihtiyacı duyarım.

Bazı şeyleri düzgünce hatırlayabilmek için tekrar ve tekrar sormam gerekir.

Koltukta uzun süre uzanamam veya filmlere tamamen odaklanamam. Bir süre sonra dikkatimi kaybederim. Film izlerken televizyon haricinde her şeye odaklanabilirim.

Beni böyle görünce size istemsiz olarak neler geçirdiğimi anlatmış olurum. Tıpkı filmin bir sonunun olduğu gibi sabrımın da bir sonu vardır. Tekrardan odaklanabilmem için 10 dakikaya ihtiyacım vardır. Bana zaman tanıyın. Beynim tepkileri kolayca algılayamıyor ve çabuk yoruluyor.

Ellerimle sürekli kurcaladığım telefon, kâğıt ve kıyafetleri görünce kızıyor musunuz? Aslında bu benim size odaklanmak istediğimin bir işareti.

Bazen sizi ve duygularınızı anlamıyor gibi gözükebilirim. Aslında kelimelerle ifade edemeyeceğim kadar sizi anlarım.

Çünkü beynimi aşırı yoğunlukta kullandığımda ve beynime bilgi aktarıldığı sırada dudaklarımın arasından tek bir kelime bile çıkartamam. Sürekli olarak vücudumdaki hareketleri kontrol ederim. Böylelikle sizin karşınızda utanç verici bir duruma düşmem.

Eşyalarımı sağa sola savururum. Hayatımda düzen tutturabilmek için kaosa ihtiyaç duyarım. Çünkü beynimin içinde de sürekli bir kaos vardır. Böyle olduğunda güvende hissederim ve her şeyi kontrol edebilirim.

Bir saniye önce çok mutluyken bir saniye sonra dünyanın en mutsuz insanıymış gibi davrandığımı görürseniz şaşırmayın. Anlamanızı da beklemiyorum. Ruh halim, anlık hislerimle aşırı şekilde değişir. Bazen o kadar duygusallaşırım ki mantıklı tek bir karar alamam.

Sürekli birileriyle ters düştüğüme tanık olabilirdi. Başkalarının haksız yere suçlanmasın asla göz yumamamamdan dolayıdır bu.

Her şeye burnumu sokarım. Can sıkıcı birisi olmak için kasten yapmam bunu. Birçok insanın sahip olduğu korku duygusu yoktur çünkü bende. İnsanları savunurken hiç düşünmeden olaya dahil olur ve öyle şeyler söylerim ki sonu hep kötü olur benim için.

Kendimi rezil etme konusunda çok başarılıyımdır. Yüksek sesle konuşmayı, zıplayarak koşmayı ve olur olmaz kahkaha atmayı ben tuhaf olarak görmem. Ancak siz görürsünüz. Aklıma ne gelirse yaparım. Nasıl hissediyorsam ona göre davranırım. Başkalarının hakkımda ne düşündüğünü düşünecek kadar vaktim olmaz genelde. Dikkatimi dağıtan çok şey vardır.

Anlatılanları sizler gibi kolayca anlayamam. Birisi bana aynı şeyi 10 kez yavaşça anlatır ve hiçbir şey anlamam. Sonra başka biri gelir ve hızlı bir şekilde bir kez anlatır ve anlarım. Benim için önemli olan ne söylediğiniz değil nasıl söylediğinizdir.

Dışarıdan geldiğimde anahtarlarımı kaybettiğimi düşünürüm. Sonra o yere geri dönüp anahtarlarımı ararım. Son olarak anahtarlar cebimden çıkar.

Ancak bunlara alışkınım artık. Konsantrem etraftaki ayrıntılarla o kadar dağılmıştır ki kendime odaklanamam.

DEHB hassas bir hastalıktır. Daha fazla biliriz. Daha fazla nefret ederiz. Daha yoğun yaşarız.

Ama bir de daha fazla severiz. Birini sevdik mi bunu gerçekten yaparız ve damarımızdaki son damlaya kadar severiz.

Eğer bizi anlayamıyorsanız, anlamaya da çalışmayın. Çünkü etrafımızdaki insanlar için sorun kaynağıyızdır. Bizim etrafımızdaki hep zarar görür. Sadece hassas değil aynı zamanda hiperaktifizdir de.

Aynı zamanda zeki ve yaratıcıyızdır. Farklı şekilde düşünürüz çünkü beynimizde bir şeyler eksiktir. Bununla yaşamak zorunda olduğumuzdan kendimize has davranışlarımız vardır.

İşte bu anlarda bize biraz toleranslı davranmanız gerekir. Kendimiz gibi davranabilmemiz için bize şans verin. Rahatsızlığımızdan dolayı sahip olduğumuz avantajları kullanmamıza izin verin. Sonunda anlayacaksınız. Bizi anladığınızda da bizimle çok gurur duyacaksınız.

Yazıyı kaleme alan kişi Nadia Salwin. Blogundan Nadia’nın yazılarını takip edebilirsiniz.

Nadia’nın vermek istediği mesajı hep beraber yayalım.

The post Dikkat Eksikliği Ve Hiperaktivite Bozukluğunu Bir De Hastasından Dinleyin appeared first on Kadınlar Sitesi.

Erkek ve kız kardeşlerimiz genelde en iyi arkadaşlarımız olurlar. En yakın arkadaşlarınızla bile onlar kadar yakın olamazsınız. Tabii mutlaka sorunlu kardeşlikler de oluyor. Ancak ne kadar kavga etseniz de iyiliğinizi düşünen kişiler arkadaşlarınıza nazaran kardeşlerinizdir.

Kardeş acısının nasıl bir şey olduğunu hayal bile edemiyorum. Hele ki kardeşinizi küçük yaşta kaybettiyseniz. Toparlanmak, tekrardan gülümsemek ve hayata devam etmek muhtemelen yıllarınızı alır.

Muhtemelen birçoğumuz bu kötü tecrübeyi hiç yaşamadık. İkiz kız kardeşini kaybeden bir kız onun fotoğraflarını Imgur adlı fotoğraf sitesinde yayınladı. Fotoğrafların her biri çok dokunaklı ve sevgi dolu. Umarız ki benzer durumdaki başka birisine bu fotoğraflar moral olur.

Sabrina isimli bir genç kız geçen gün internette acı dolu bir hikaye paylaştı.

Hikayesini fotoğraf albümü şeklinde yayınlayan ve her bir fotoğrafın altında çekildiği zamanki anılara değinen kız kardeş herkesi duygulandırdı.

“2 Ağustos 2016… Yani bu sabah aramızdan ayrıldın. Daha 19 yaşındaydın.”

Fotoğraflardaki güzel kızın adı Elizabeh Caitlin Puckett ancak o ‘Caitlin’ olarak çağrılmayı tercih ediyor.

Caitlin’in ikiz kız kardeşi Sabrina, kardeşinin lösemiyle yıllarca savaştığını ifade etti.

“2011’den beri 4 kez kanseri yendin. Ama çok yorgun düştün.”

İki küçük kız Tennessee’nin Chattanooga adlı küçük bir yerleşim bölgesinde doğup büyüdüler.

Dokunaklı paylaşımında Sabrina, kardeşi öldükten sonra neler hissettiğini yazdı. Kardeşinin bütün önemli anlarını paylaşıp altına notlar düşerek de harika bir şey yapmış.

“Koroda olmaya bayılıyordun ancak üniformadan nefret ediyordun. Atıcılığı seviyordun. Hastalanmadan önce veteriner olmak istiyordun”

Sabrina, mezuniyet balosundan önce çektirdikleri fotoğrafın altına da “Çok cesurdun” yazdı.

Caitlin’in, kemoterapi tedavisi sonrasında saçları dökülmeye başladı. Yine de güzel bir elbise giydi ve başına da peruk takarak baloya katıldı.

“Arkadaşlarınızı ve aileni çok sevdin. Benim hiç olamayacağım kadar güzeldin.”

Sabrina, kardeşi Caitlin’in küçüklük ve büyümüş halinin fotoğraflarını paylaştı. Bazıları iyi bazıları da kötü anılara sahip.

“İkiz olduğumuza çoğu kişi inanmıyordu. Sensin bir hayat asla hayal bile edemedim.”

Caitlin hasta olduğu için ikiz kardeşler aynı anda mezun olamayacaklardı. Tedavi süreci boyunca okulu dondurmak zorunda kalan 2015 yılında mezun olan Sabrina’dan bir yıl sonra yani 2016’da mezun olacaktı.

“Liseden bu sene mezun oldun. Benden bir yıl sonra. Mezuniyet töreninde gelmiş geçmiş en çok alkışı alan kişi sen oldun.”

Sabrina’nın kardeşine yazdığı notları okurken duygulanmamak elde değil. Böylelikle hem kardeşinin anısını yaşatıyor hem de daha fazla insan bu güzel kızdan haberdar oluyorlar.

Aslında Sabrina ve ailesi, Caitlin’in anısını yaşatmak için kolları sıvadılar.

Aile, Caitlin ile ilgilenen hastane için bir yardım kampanyası düzenledi. Bütün toplanan para lösemili çocuklara olabildiğince az masraflı tedavi veren bu hayırsever hastaneye gidecek.

Sabrina’nın kardeşi Caitlin’in anısını yaşatmak için yayınladığı fotoğraf ve yazıları arkadaşlarınızla paylaşmayı ihmal etmeyin.

The post Lösemi Hastalığından Kaybettiği İkiz Kardeşinin Anısını Bakın Nasıl Yaşatıyor appeared first on Kadınlar Sitesi.

Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi ve İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü’nden (İYTE) bilim insanlarının işbirliğinden, kanserle mücadeleye önemli katkı sağlaması beklenen bir buluş çıktı. Laboratuvar ortamında üretilen makrofaj isimli hücreler kanser hücrelerinin üzerine giderek onları yok etti. Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi (Tepecik EAH) Başhekimi Prof. Dr. Gökhan Akbulut, “Kanser hücreleri, makrofajlar sanki cellatlarıymış gibi onları selamladı. Ardından makrofajlar kanser hücrelerinin üzerine giderek onları yok etti” diye konuştu.Egeli bilim insanları aralarında kanserin ön teşhisini yapabilecek MR cihazından, kanser hücrelerini yok edecek makrofaj projesine kadar çok sayıda proje üretti. Ancak en çok dikkat çeken kanseri bitirme ihtimali bulunan makrofajlar oldu. İYTE’li mühendisler laboratuvar ortamında kanser hücreleri üretti. Bu hücrelerin karşısına da makrofaj ismi verilen hücreler üretildi. Suni ortamda üretilen kanser hücreleri ile makrofajlar bir süre sonra karşılıklı dizildi. Ardından kanser hücreleri makrofajlara doğru ilerlemeye başladı. Sonuç olarak makrofajlar kanser hücrelerini yutarak yok etti.Umut veren gelişme

Prof. Dr. Akbulut, yaşanan bu gelişmenin tıpta çığır açabileceğini söyleyerek, “Kanser hücreleriyle makrofaj isimli hücrelerin birbirleriyle iletişime geçtiğini gördük. Sonuç olarak kanser hücreleri cellatlarına boyun eğdi. Makrofajlar terminatör gibi kanser hücrelerini yok etti. Bu çalışma bilim dünyasında çok önemli mesafeler katedilmesini sağlayacak” diye konuştu.

Travmayı bulan cihaz

Bu arada iki kurum arasındaki işbirliğiyle, geçtiğimiz yıl cep telefonuna EKG sonucunu anlık gönderen cihaz geliştirdiklerini belirten Tepecik Başhekimi Prof. Dr. Gökhan Akbulut, “Düşme ya da çarpma sonucu yaralanan hastaların ambulans gelene kadarki sürede doktor olmayan kişiler tarafından travmanın teşhis edilmesini sağlayacak cihaz üzerine çalışıyoruz. Bu cihaz sayesinde hastanın vücudunun neresinde sorun olduğu öğrenilip 112 ekiplerinin tedavi süresi hızlanacak. Böylece hastanın yaşama ihtimali de artacak. Şu an üretim aşamasına geçmedik. Testlerimiz devam ediyor” .

Önce farede denenecek?

Uzmanlar uygulamanın önümüzdeki yıllarda insan üzerinde deneneceğini söyledi. Laboratuvar ortamında çalışılan proje, daha sonra vücut sistemi insana en çok benzeyen farelerde denenecek. Projenin insanlara yan etkileri olup olmadığı ortaya çıktıktan sonra geliştirilerek insanlığın hizmetine sunulacak. Böylece kanser hastalığına önemli bir darbe vurulabilecek

The post KANSERİN CELLADI İZMİR’DE BULUNDU appeared first on Kadınlar Sitesi.

The post Stresin Neden Olduğu 15 Hastalık appeared first on Kadınlar Sitesi.

The post Kansere karşı oldukça etkili bir bitki appeared first on Kadınlar Sitesi.

Bilinmezlikten, bilmediğinden korkar insan. Kimse bilmez ölümün aslında ne olduğunu. Bu yüzden insanlığın en büyük korkusudur ölmek. Kim bilir belki de Sokrates haklıdır. Belki de: “İnsana verilen en büyük iyiliktir” ölüm. Betsy Davis’in hayatta en sevdiği alıntılardan birinin bu olması tesadüf değildi. Hayatını tesadüflere bırakmayan, yaşamını heykelle, resimle, sanatla anlamlandıran biri için belki de tek tesadüf, ummadığı bir anda ölümcül bir hastalığa yakalanmasıydı.

“Elimin ve kollarımın gücünü çok çabuk kaybetmeye başladım. Tüplerden beslenerek, makineye bağlı nefes alarak yaşamak istemiyorum. Vücudumun içinde sıkışmaktansa özgür bir ruh olmayı tercih ederim” diye yazmıştı kız kardeşine yolladığı bir e-mail’de.

ALS hastalığını, kaçınılmaz sonu öğrenince bir gece oturup ‘ölmeden önce yapılacaklar’ listesini çıkarmıştı. İlk sırada hep görmek istediği Japonya vardı, sonsıradaysa ‘son kez en sevdiklerinle bir parti ver’ maddesi… Listeyi neredeyse tamamlamanın verdiği huzurla son maddenin hazırlıklarına başladı.

SON AKŞAM YEMEĞİ: PİZZA VE MEKSİKA DOLMASI

30’dan fazla insan ‘gözyaşlarını kendilerine saklamak’ şartıyla ölümün kutlanacağı bu partiye katılmayı kabul ettti. Kimisi Chicago’dan, New York’tan uçtu, Kaliforniya’nın farklı noktalarından kalktı, Betsy’nin Kaliforniya’nın güneyindeki, bir dağ kasabası olan Ojai’deki evine geldi. Betsy, son 48 saatini en ince detaylarıyla planlamıştı. En sevdiği dükkândan peyniri, şarküterisi bol dilim dilim pizzalar hazırlattı, çok sevdiği bir tür Meksika yemeği olan içi mısır ve kıymayla doldurulmuş kızarmış dolmalık kırmızı biberleri unutmadı. Bir kadın arkadaşı çellosunu getirmişti, öteki armonikasını… Ekip, akşama doğru verandaya çıktı; enstürmanlara mırıldanarak eşlik etti. İlerleyen saatlerde sinema odasına geçildi, Betsy’nin ‘hayatımın filmi’ dediği 2013 yılı, Şili/Fransa yapımı, bir Alejandro Jodorowsky filmi olan ‘Gerçeğin Dansı’ (The Dance Of Reality) izlendi. Ertesi günü daha da neşeli kılmak istedi. Herkesi tek tek odasına çağırdı. Dolabındaki abuk kıyafetleri denemelerini ve hatıra olarak bir parça almalarını istedi. Sanki bir moda komedisi; kahkahalar, ‘selfie’ler…

AKŞAM KIZILLIĞINA VEDA

Ünlülere yöneltilen anketlerde denk geldiği “Nasıl ölmek istersiniz?” sorusuna karşılık hep “Güneş batımını izlerken uyuyakalmak” diye mırıldanırdı içinden. Yatağıyla az ilerdeki tepeye götürmelerini isteyecekti.

Yatağı kimin süreceğine bile karar vermişti. Kız kardeşi? Fazla kırılgan. Doktoru? Fazla ‘teknik’. Sinemacı dostu Niels Alpert’tan rica etti.

Ölmek için en iyi saati düşündü. Hem güneşin batışını kaçırmamak hem gece yarısı olmadan bilincinin kapanmasını istiyordu. İlaçların 4 saat içinde etkisini göstereceğini bildiği için 6:45’i seçti. 6:30’da bakıcısı, doktoru ve kız kardeşinin yardımıyla parti kıyafetini çıkardı, son Japonya seyahatinden aldığıbeyaz mavi çizgili kimonosunu geçirdi. Pentobarbital, morfin ve bir tür sakinleştirici olan kloral hidrattan oluşan ölüm kokteyli hazırdı. Üzerine biraz hindistancevizi sütü, bir kaşık şeker ve bir tutam tuz eklenmesini rica etti. Son nefesini verirken ağzında kalacak tada bile çoktan karar vermişti: Mayhoş, tropikal bir hindistancevizi tadı.

Herkese el sallayarak tekerlekli yastığıyla partiden ayrıldı. Arkadaşı istediği noktaya kadar sürdü onu, tam güneşe doğru. Akşam kızıllığını derin derin içine çekti, yüzünü ısıtan güneş karşısında karşı kocaman gülümseyerek uykuya daldı. Yara almadan ölmeyi seçti. Ölmenin bin yıllık tarihini yeniden böyle yazdı. O meşhur sözü bir kez daha hatırlattı: “Hiç kimsenin bu dünyadan canlı çıkacağı yok.”

The post 48 saat sonra öleceğim. Kutlayalım mı? appeared first on Kadınlar Sitesi.

The post Kadınlarda Kanser Uyarısı Veren 12 İşaret appeared first on Kadınlar Sitesi.